Mirte Arnouts heeft echt een goed fragment uit haar boek gekozen. Het is spannend. Er is namelijk iets ergs gebeurt aangezien het hoofdpersonage haar hoofd bloed, maar we weten niet wat. Wat Arnouts vertelt in het verslaggedeelte, is zeer nuttig. Ze vertelt dat er mysterie in het boek zit en zet ons zo langs de ene kant aan om het te lezen. Langs de andere kant waarschuwt ze ons toch ook. Wanneer we graag bij een boek in spanning afwachten tot het volgende choquerende aspect, moeten we dit boek niet lezen. Hiertoe ben ik dan ook niet geneigd.
De articulatie is in orde en ze geeft ook duidelijk haar mening over het boek weer. Zij zelf vindt het wel een goed boek, maar als je van echte trillers en constante spanning houdt, dan raadt Mirte dit boek niet aan. Ondanks dat dit boek als triller wordt bestempeld, wordt de focus volgens Mirte enkel op de laatste twintig pagina’s gelegd. Dit is de enige zin in heel het fragment waar ik mij vragen bij stel.
Het meisje in de trein van P. Hawkins lijkt me een vrij goed boek. Het voorgelezen fragment is goed gekozen. Het geeft zin om het boek te gaan lezen, want nu wil ik graag weten wat er gebeurd is. De mysterie doorheen het verhaal en dan de laatste 20 pagina’s die gefocust zijn op de gebeurtenis zelf, maken dat ik het boek misschien toch niet zo snel zou lezen. Hierdoor zit je heel het verhaal lang waarschijnlijk met verschillende vragen die plots op het einde allemaal beantwoord worden.
Zelf lees ik heel graag thriller boeken. Mijn voorkeur gaat uit naar deze verhalen als ze je de hele tijd in spanning houden. Persoonlijk vind ik het wel leuker als er in het verhaal meermaals choquerende dingen gebeuren. In het fragment wordt aangehaald dat de focus vooral op de gedachten/ gevoelens van de hoofdpersonages liggen. Hierdoor verdwijnt een beetje de mysterie/ spanning waar je als thriller- fan wel een beetje naar verlangt. Het uitzoeken van de gebeurtenis, wat er die nacht allemaal gebeurd is, komt enkel in de laatste twintig pagina’s aanbod. Dit vind ik zeer spijtig, omdat ik graag de hele tijd op het puntje van mijn stoel wil zitten. Ik denk dat ik na het lezen van dit boek het gevoel zou hebben dat de andere pagina’s, alle pagina’s voor die twintig, tijdverspilling waren.
Je hebt een aangenaam spreektempo en je last pauzes in waar nodig. De verhaallijn wordt duidelijk weergegeven. Ook maak je heel duidelijk dat er een focus op de gedachten van de personages wordt gelegd dat je goed verklaart met een voorbeeld van Rachel. Je wekt ook veel interesse op door te zeggen dat er tijdens de zoektocht nog veel meer gebeurt. Wat mij wel iets minder leuk lijkt is dat de gebeurtenis zelf alleen maar de laatste 20 pagina’s van het boek besproken wordt.
Het fragment dat je hebt gekozen spreekt mij heel hard aan omdat alles volledig beschreven wordt: hoe het meisje zich mentaal voelt, waar ze pijn heeft en alle dingen die ze voelt of ziet. In je uitleg die je achteraf geeft zeg je dat in het eerste deel van het boek vooral de gedachten van de personages aanbod komen en naar het einde toe meer echte gebeurtenissen. Dat lijkt me heel interessant omdat ik ervan hou als ik echt goed de gedachtes van personages kan proberen te begrijpen en daardoor dan de acties die ze later ondernemen beter kan plaatsen.
Mirte heeft een goed fragment gekozen en daarbij goed gearticuleerd waardoor alles verstaanbaar was. Ik zou het boek niet willen lezen, ondanks ze zegt dat alleen de laatste 20 pagina’s over de gebeurtenissen gaan en de rest over de gedachten van de personages. Ze geeft ook gedetailleerde beschrijvingen zoals: “zondagochtend 14 juli 2013”, wat duidelijkheid geeft aan het verhaal. Ook adviseert ze de luisteraars door te zeggen dat als je van trillers houdt, met constante spanning voor iets nieuws, het boek beter niet kunt lezen.
Mirte Arnouts heeft echt een goed fragment uit haar boek gekozen. Het is spannend. Er is namelijk iets ergs gebeurt aangezien het hoofdpersonage haar hoofd bloed, maar we weten niet wat. Wat Arnouts vertelt in het verslaggedeelte, is zeer nuttig. Ze vertelt dat er mysterie in het boek zit en zet ons zo langs de ene kant aan om het te lezen. Langs de andere kant waarschuwt ze ons toch ook. Wanneer we graag bij een boek in spanning afwachten tot het volgende choquerende aspect, moeten we dit boek niet lezen. Hiertoe ben ik dan ook niet geneigd.
ReplyDeleteLise Collijs
De articulatie is in orde en ze geeft ook duidelijk haar mening over het boek weer. Zij zelf vindt het wel een goed boek, maar als je van echte trillers en constante spanning houdt, dan raadt Mirte dit boek niet aan. Ondanks dat dit boek als triller wordt bestempeld, wordt de focus volgens Mirte enkel op de laatste twintig pagina’s gelegd. Dit is de enige zin in heel het fragment waar ik mij vragen bij stel.
ReplyDeleteHet meisje in de trein van P. Hawkins lijkt me een vrij goed boek. Het voorgelezen fragment is goed gekozen. Het geeft zin om het boek te gaan lezen, want nu wil ik graag weten wat er gebeurd is. De mysterie doorheen het verhaal en dan de laatste 20 pagina’s die gefocust zijn op de gebeurtenis zelf, maken dat ik het boek misschien toch niet zo snel zou lezen. Hierdoor zit je heel het verhaal lang waarschijnlijk met verschillende vragen die plots op het einde allemaal beantwoord worden.
ReplyDeleteEllen Van Wassenhove
Zelf lees ik heel graag thriller boeken. Mijn voorkeur gaat uit naar deze verhalen als ze je de hele tijd in spanning houden. Persoonlijk vind ik het wel leuker als er in het verhaal meermaals choquerende dingen gebeuren. In het fragment wordt aangehaald dat de focus vooral op de gedachten/ gevoelens van de hoofdpersonages liggen. Hierdoor verdwijnt een beetje de mysterie/ spanning waar je als thriller- fan wel een beetje naar verlangt. Het uitzoeken van de gebeurtenis, wat er die nacht allemaal gebeurd is, komt enkel in de laatste twintig pagina’s aanbod. Dit vind ik zeer spijtig, omdat ik graag de hele tijd op het puntje van mijn stoel wil zitten. Ik denk dat ik na het lezen van dit boek het gevoel zou hebben dat de andere pagina’s, alle pagina’s voor die twintig, tijdverspilling waren.
ReplyDeleteMerel Veeckman
Je hebt een aangenaam spreektempo en je last pauzes in waar nodig. De verhaallijn wordt duidelijk weergegeven. Ook maak je heel duidelijk dat er een focus op de gedachten van de personages wordt gelegd dat je goed verklaart met een voorbeeld van Rachel. Je wekt ook veel interesse op door te zeggen dat er tijdens de zoektocht nog veel meer gebeurt. Wat mij wel iets minder leuk lijkt is dat de gebeurtenis zelf alleen maar de laatste 20 pagina’s van het boek besproken wordt.
ReplyDeleteFleur Michiels
Het fragment dat je hebt gekozen spreekt mij heel hard aan omdat alles volledig beschreven wordt: hoe het meisje zich mentaal voelt, waar ze pijn heeft en alle dingen die ze voelt of ziet. In je uitleg die je achteraf geeft zeg je dat in het eerste deel van het boek vooral de gedachten van de personages aanbod komen en naar het einde toe meer echte gebeurtenissen. Dat lijkt me heel interessant omdat ik ervan hou als ik echt goed de gedachtes van personages kan proberen te begrijpen en daardoor dan de acties die ze later ondernemen beter kan plaatsen.
ReplyDeleteMirte heeft een goed fragment gekozen en daarbij goed gearticuleerd waardoor alles verstaanbaar was. Ik zou het boek niet willen lezen, ondanks ze zegt dat alleen de laatste 20 pagina’s over de gebeurtenissen gaan en de rest over de gedachten van de personages. Ze geeft ook gedetailleerde beschrijvingen zoals: “zondagochtend 14 juli 2013”, wat duidelijkheid geeft aan het verhaal. Ook adviseert ze de luisteraars door te zeggen dat als je van trillers houdt, met constante spanning voor iets nieuws, het boek beter niet kunt lezen.
ReplyDelete